Britt is dankbaar

Eigenlijk een vreemd onderwerp voor mij. Maar wel passend voor deze tijd, ook al vieren we geen thanksgiving en is dat allemaal allang voorbij.. De tijd die Ingèr en ik het liefst ontvluchten. Ooit vieren Inger en ik kerstmis op het strand. Dat  lijkt me leuker.

kerststrand

Maar door mijn buitenlandavonturen (Boedapest en Rome) ontmoet ik jongeren van mijn eigen leeftijd die anders zijn opgegroeid. In een andere omgeving en met andere tradities dan die van ons in Nederland. Ik klaag altijd waarom ik niet op een mooiere plek ben geboren dan in dat kleine dorpje in het zuiden van Nederland. Maar ergens in een mooi dorp in de bergen met uitzicht op zee. Maar hoe meer nationaliteiten ik  ontmoet des te dankbaarder ik word dat ik ben geboren en heb mogen opgroeien in Nederland. Ik klaag nog steeds over dat het plat is, niet mooi, de lelijke taal en ga maar door. Dat zal waarschijnlijk ook wel zo blijven. Maar ik klaag niet over dagelijkse overvallen, verschrikkelijke ziektes en angst om jezelf te zijn.

Misschien wil ik het soms niet zien. Maar het komt toch wel steeds een stukje dichterbij.

In Europa en ook in Nederland.

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *