De keerzijde van Au-pair zijn

brittaupair

Ik was tijdelijk au-pair. Laat dat duidelijk zijn. Ik heb het genoegen gehad dit avontuur in Rome te mogen ervaren.  Meestal vind het plaats in een grote stad, met een rijke familie en met meerdere kinderen. Dit alles maakt het een ‘avontuur’. Je weet nooit wat er komen gaat. Een uitstapje hier, een dagje uit daar en als je geluk hebt een last-minute boottripje. Dit alles terwijl je omringd bent door kinderen maakt het iets minder sprookjesachtig. Dus om jullie te laten weten dat het echt werken was en niet alleen maar zonneschijn en dat het soms gewoon zwaar bikkelen was heb ik hier een paar ergernissen opgesomd:

  1. Ik heb kennis mogen maken met mensen uit ‘hoge’ kringen zoals ze dat zelf zeggen. Ik geef er niks om, of je nou boer bent of directeur van een bank. Waar ik slecht tegen kan is als je niet beleefd genoeg bent om je hand uit te steken naar een au-pair. Dan doe ik het ook niet en dat wordt niet echt gewaardeerd in deze kringen. Net zo min als mijn bijbehorende, non-verbale communicatie.
  2. Er wordt direct van uitgegaan dat een au-pair dom is, ergens uit een Oost-Europees land komt en alleen Engels spreek. Hállo, ik ben gewoon een Nederlands MET Bachelor diploma én ik spreek meer dan één taal…
  3. Ook al spreek ik geen vloeiend Frans, in een vaag verleden heb ik het wel geleerd op school. Dus verstaan doe ik het zeker. Mensen praten graag over ‘de babysitter’ terwijl ik er bij ben. Dit betekent naderhand even vragen ‘wie die lelijke vrouw met die grote neus’ nu was, waar ze het ook over hadden. Dan weten ze meteen dat ik het gehoord heb. En dag hoor.
  4. Overuren. Die maak je snel en vaak. Dit wordt vaak een beetje afgedaan. Behalve bij Britt. Dat betekent voor mij de eerstvolgende keer U I T S L A P E N. Oftewel geen wekker de volgende ochtend en dan slaapt Britt tot een uur of tien. Tijd is weer ingehaald. Pa de problem.
  5. Extra kinderen. Uhm, en wie is dat? Daar heb ik niet om gevraagd en al helemaal vervelend als ik ze maar half versta. Not done, gebeurt wel.
  6. Op bezoek bij vrienden. Mijn normale rooster is tot 20:00 werken en het zomerrooster van een au-pair is iets uitgebreider. Met mij wordt op uitjes geen rekening gehouden. Meestal wordt het afgedaan met een sorry. En, wat heb je aan sorry?
  7. Aan tafel zitten en de mensen spreken een andere taal terwijl ze dezelfde taal als jij kunnen spreken. Ik heb van mijn moeder geleerd dat dat onbeleefd is. Toch, mama?
  8. Showen met wat je hebt en je anders voordoen dan in werkelijkheid bent. Gád-ver-damme.

Op bovenstaand rijtje na, heb ik het heel erg naar mijn zin gehad en volgt er morgen ook een blog over waarom ik vind dat je minstens één keer in je leven au-pair moet zijn geweest. Kortom: met alle voordelen van het au-pair leven.

Stay tuned! 

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *