Een zomer alleen

Ik had heimwee. Niet naar huis. Niet naar Nederland. Niet per se naar mama. Maar naar echte, lieve en vooral oprechte mensen om me heen…

Deze zomer was ik voor het eerst niet omringt door de mensen die ik lief heb. Niet mijn familie en ook niet bij mijn ‘Cannobiaanse’ familie. Ik dacht ‘dat doe ik wel even’. Maar het blijkt soms moeilijk. Zelfs een beetje eenzaam, want je praat niet echt met iemand, meestal reageer je alleen en gesprekken met kinderen onder de 12 jaar zijn geen hoogstaande conversaties.

Dit los ik op door alleen te zijn.  De hele tijd in dezelfde ruimte zijn als de mensen waar je voor werkt is niet makkelijk. Voor mijn gevoel blijf ik dan aan het werk en dat geldt ook voor de kinderen. Die snappen niet wanneer je ‘’vrij’’ bent. Op dit moment ben ik mijn beste compagnie en ga ik lekker op mijn vrije dagen alleen erop uit.

Alleen zijn is soms zoveel beter dan omgeven zijn door de verkeerde mensen.

p.s. Verder heb IK wel van de prachtige uitzichten op Sardinië genoten.

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *