Eten bij Alan en Pim’s

sam_5575

Beste Alan en Pim, ik heb over jullie gedroomd. Of eigenlijk over jullie vermogen om een kip, die ik helemaal beu gegeten was, zó te doen smaken, dat ik ’t niet meer kan vergeten. Om over dat toetje achteraf nog maar te zwijgen.

Als je op uitnodiging ergens mag eten is het #spon en #lifegoals ineen. Ik ontdek de leukste plekjes via m’n blogs en word uitgenodigd om de heerlijkste gerechten te proeven. Dat ik nu heel eerlijk toegeef dat dit op uitnodiging was, mag de pret trouwens niet drukken.

Sterker nog: jij wil hier ook heen.

Sterker, stérker nog: ik had hier óók over geschreven als ik niet was uitgenodigd.

sam_5572

Eerst shoppen Ingèr, dan pas eten

Ik ging met Mark-ik-heb-altijd-veel-honger en van shoppen kwam weinig terecht, want de kip bleef mijn en zijn naam roepen. Ik had namelijk mijn huiswerk gedaan en wist wat me te wachten stond: kip van ’t spit. En de plaatjes zorgden ervoor dat mijn concentratie om te shoppen ver te zoeken was. Dat resulteerde in bijna een uur te vroeg aan de deur van Alan en Pim kloppen.

Gelukkig was dat geen probleem.

sam_5551sam_5553

De kip

Het is niet zomaar een kip, het is een blije kip. Van Tante Door: 100% Hollands en mals door een gelukkig leven. En dat proef je. Een stel helden van Instagram waarschuwden me voor de kip met BBQ. Die bleek nogal lekker te zijn.

Eenmaal in het restaurant vroeg ik wat lekker was. ‘Brood met smeer is hier zelfs lekker’, zei de vriendelijke gastvrouw met accent. We kozen voor kip-bitterballen. Vers gerold, knapperig en aangezien we niet drinken, proostten we ermee alsof het een shotjes waren. Of was dat alleen voor de foto? Anyway: als een ware Recensent pakte ik kleine hapjes en keek ik keurig om zeker van mijn zaak te zijn, maar eigenlijk was ik binnen een paar happen al hartstikke fan. Misschien al meteen bij binnenkomst door de geur en de Rotterdamse vriendelijkheid en de gezelligheid. Misschien ook omdat ik extra veel honger had gekweekt.

sam_5562-kopie

 

Ons hoofdgerecht was, en je raadt het al, de kip met BBQ. We kozen voor een hele kip, biologische frietjes en een salade (voor de foto’s). Normaal gesproken vraag ik aan papa of hij de botjes verwijderd, nu deed ik het met liefde en plezier zelf. Hij had zijn helft en ik de mijne. Ik weet niet precies wat ze met de kip doen, maar ik denk dat -ie gemasseerd wordt met saus in plaats van gemarineerd. Deze kip was mals, súper lekker en de BBQ was verre van overheersend. De kip was, inderdaad Marit en Kim, onvergetelijk lekker. De kip was om mee naar huis te nemen, als er tenminste iets was overgebleven. De kip was zo lekker dat ik ze nu wil vragen om Eindhoven als volgende stad te kiezen.

sam_5567-kopie

En toen kwam de belangrijkste vraag:

“Of ik een toetje lust?”

Nou, eigenlijk niet. “Er is eigenlijk geen plek”, hoor ik mijn verstand zeggen. Maar mijn speciale toetjesmaag won het van m’n verstand. Ik kreeg een brownie voorgeschoteld en hoewel Mark écht niet wilde, ik heb gedubbelcheckt, heeft hij toch de helft gejat. Komt vast omdat we twee vorkjes kregen.

sam_5580-kopie

En nee. Hier is geen woord van gelogen. Ik overdrijf niet. Ook niet en beetje. Maar dat begrijp je vast alleen als je er geweest bent. En dat kan in Rotterdam en in Scheveningen. Of ‘proef’even via Instagram.

Eet smakelijk.

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *