Wat ik denk dat ik de vorige keer fout deed

fout deed

Ik ben inmiddels 25(en een half) en de eerste keer dat ik was afgeslankt was ik denk ik 20. Ik begon heel fout, maar daar leerde ik van en ik zocht hulp. En toch deed ik daarna nog veel fout en maakte ik een paar blunders, waar ik nu heel dankbaar voor ben.

Ik genoot er niet van

Als ik heel eerlijk terugkijk, was ik vooral bezig met verbeteren en morgen nóg harder gaan. Niets kon me in de weg staan van dat plan, dat doel. En dat doel was, zoals ik al eerder zei, voornamelijk fysiek. Dat zonder er een prijs aan te hangen, ik zag het eerder als oplossing. Voor onzekerheden van vroeger. Voor onzekerheden van nu. Maar ik zag het ook zeker als bewijsmateriaal voor bepaalde keuzes die ik had gemaakt. Zo van: ik zal jullie eens wat laten zien…

fout deed

 

De tweede fout die ik maakte was dat ik er alles voor opzij zette.

En er daardoor een zwart-wit/alles-of-niets houding aan overhield. Een goede dag was goed, door goede voeding en een lekkere workout. Een dag was minder goed als ik te veel chocola op een low-carbday had gegeten. Daar kon ik echt van balen en liet me twijfelen aan mijn eigen kunnen.

Andere foutjes waren er ook

Dat ik snoep en chocola als slecht behandelde en mezelf dan ook streng toesprak als het ‘misging’. Dat ik de ‘oude Ingèr’ niet meer terug wilde zien, omdat de ‘nieuwe Ingèr’ zoveel beter was. Over de dingen die ik deed om een slechte stoelgang te voorkomen, niet eens gesproken, want dat ging een hele lange tijd te ver.

Fout deed

En nu

Nu struggle ik nog met het idee dat (ik) het allemaal kan: genieten, sporten en gezond zijn. Nu moet ik mezelf nog steeds, keer op keer wijsmaken dat ik én kan afvallen én kan genieten van eten. Of dat ik elke dag mág sporten zonder me aan iemand te verantwoorden, maar ook een keer een week niet hoef te sporten, door bijvoorbeeld pijn, drukte of vermoeidheid. Nu moet ik ook nog tegen mezelf zeggen waar ik allemaal toe in staat ben en dat ik altijd aan het leren ben, hoe ‘mis’ het ook gaat. En verlies ik nog steeds wel eens mijn geduld, wil ik m’n shape verbeteren en ben ik onzeker over dingen.

Maar nu ben ik ook dankbaar dat ik beter kan genieten van vandaag en alles wat ik nu doe, omdat ik me minder bezig hou met streng zijn en continu verbeteren. Nu ben ik ook beter in het goede zien en kan ik mezelf wat ruimte gunnen. Omdat ik (beter) weet wát ik kan. Nu weet ik voor wie ik het doe en waarom, want ik voel me oprecht beter als ik goed eet en lekker veel beweeg. Ben ik vooral heel blij dat ik deze dingen leerde en nog steeds leer over wat ik wil, wat ik doe en wat ik allemaal kan. En, nu is het hele fit zijn en goed eten een basis voor alles wat ik nog meer doe.

Daarvoor moest ik wel ‘terugvallen’.

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *