Ingèr in Tenerife: Geplastificeerde menukaarten

image

Badplaatsen zijn nogal Toeristisch. En een stukje van Ingèr is de übertoerist en het andere deel de antitoerist. Ik hou bijvoorbeeld niet van geposeerde ‘ik-ga-zo-eten-foto’s waarbij een stel met vork en mes in de hand glimlacht naar de camera. Of de super spontane ‘kijk mij! cocktail in de hand’ foto’s. Ik hou ook niet zo van fastfoodketens en Nederlandse kroketten in het buitenland.

De boot waarmee we naar Los Gigantes gingen had wat mij betreft ook wel wat kleiner gemogen en de stranden wat onbewoonbaarder. Die speelgoed-, horloge- en zonnebrilverkopers worden door mij ook altijd en iedere keervriendelijk verzocht op te rotten.

image

Ik snap dat meer mensen zon en strand waarderen, vind het ook niet erg om te delen. Snap dat daar geld valt te verdienen en dat (ei)landen hier op draaien. Ben zelf ook best van de zonsondergang en de daar bijhorende foto’s, boulevard walks en dolfijnen spotten. Lust ook graag een ijsje (zo groot als m’n hoofd’ en lig dolgraag op het strand onder een gehuurde parasol. Net als velen…

Onder een gehuurde parasol is het prima vertoeven

Onder een gehuurde parasol is het prima vertoeven

Maar soms kan ‘toeristisch’ me zo misselijk maken.

De anti toerist en de übertoerist zijn het over één ding eens. Eten moet goed zijn. Kip moet mals, pizza’s moet dun en salades moeten vers zijn.

Na een keer echt vies te hebben gegeten en een aantal keer middelmatig, was ik die boulevard restaurants beu. Een verademing is het als eentje geen menukaart met plaatjes heeft. Geen opdringerige hoogbejaarde ‘propper’ je binnenlokt met zijn goed geoefende Nederlandse woordjes.

We vonden ‘La Taberna’, toen we ontdekten dat er na de haven bij Los Cristianos nóg een stukje bewoond land was. Spaanse muziek, Italiaanse kaart en super (ook bejaard) leuke obers. We bestelden een aardappel met vlees en kaas, wat verse tapas, Spaanse Paella en kregen heerlijkheid op een (aantal) bordje(s). We Waren bijna bang voor de bon, maar niets leek minder waar. Ook het prijsje was hier lekker.

Een aardappel from heaven

Een aardappel from heaven

Nummer 2 op de ranglijst is Balu. Een charmante Engelsman lokte ons de eerste keer binnen voor een overheerlijke lasagne en zalmpasta. Gisteren, nadat we besloten hadden alleen nog te eten waar het goed smaakt, waren we voor de tweede keer bij Balu. Dit keer was het een andere schat van een serveester die ons verzekerde dat de ‘spare’ zo van ’t rib af viel. Ik bestelde een kipburger met homemade potatoes het leek alsof m’n eigen pap in de keuken bezig was.

Kip op een broodje

Kip op een broodje

Geen oneetbare decoratie groente en saaie, droge kippen. Voor mij geen geplastificeerde menukaarten meer.

Anders overleef ik het wel op ijsjes. Daar is niks mis mee

Anders overleef ik het wel op ijsjes. Daar is niks mis mee

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *