Of Instagram te commercieel is geworden?

In van der Vorst ziet Sterren zei meneer van der Vorst tegen Anna Nooshin, “Dus, eigenlijk ben je een wandelend reclame bord”. Waarop Anna Nooshin reageerde met “nou, dat is heel onaardig”.

Vind ik ook.

Wat Anna Nooshin eigenlijk had moeten zeggen is het volgende:

“Hou je bek.”

Met zo’n stiekeme glimlach voor extra effect.

En dat zeg ik niet omdat ik vóór lopende reclame borden ben of tegen de vraag naar betere commerciële content. Maar omdat ik vind dat dat afdoet aan wat we hier doen. En afdoet aan het feit dat we gratis kennis en ervaring weggeven door middel van blogs, vlogs en andere content.

En inderdaad, ik zeg ‘we’, want ik doe het ook.

Wat staat er op de eerste plek? Juist, je eigen verhaal. Ben je actief bezig met ‘influencen’? Nee, niet dus. Je bent je ervaringen aan het delen, kennis, plaatjes en teksten. Foto’s waar je je best voor doet. Video’s waarin jij je ei kwijt kunt en wel of niet bewust een boodschap deelt.

you go girl

Ik wil #yougogirldingen delen.

Mag je aspiratie hebben om invloed uit te oefenen? Zeker! Als jouw boodschap het waard is, zullen je volgers het ook zeker waarderen. Net als je persoonlijke ervaring en alles wat je zelf hebt geleerd. Of dat recept, deel ‘m. Ik kan toch niet koken. Het willen inspireren is vooral iets moois. Dat streven. Vind ik. Ik wil dat ook. Ik wil mijn lessen delen, mijn struggles en voor herkenbaarheid zorgen.

Moet je als ‘volger’ zuur kijken naar samenwerkingen en instagrammers/bloggers/vloggers die samenwerken? Nee, ik denk het niet. Mits deze samenwerkingen goed in het straatje passen en niet domweg in your face worden gegooid, zijn deze samenwerkingen juist de manier om deze verhalen, levenslessen en tips te mogen blijven volgen/lezen/zien. Gratis. Voor nada.

Heb vooral ook een beetje mercy. Content creatie is een vrij nieuw vak en niet iedereen is een geboren creatieve held die dé perfecte manier weet om een boodschap te vertalen in goede content. Dat geldt trouwens voor content creators, maar ook zeker voor de aanvragers, die de titel Marketeer dragen.

Koupe

De spice girls en Britney deden het ook

Influencer marketing bestond al toen Britney Spears nog in Schooluniform salto’s draaiden. Haar outfit kon je destijds kopen bij de dichtstbijzijnde H&M. En, herinner jij jouw Spice Girl schoenen nog? Ik wel. Mijn zus had ze en ik pikte ze stiekem. Die aankopen waren een gevolg van je fangirl status voor die supersterren. Influencen noem je dat.

Het verschil met nu is, dat de Instagrammers en Youtube helden, veel dichterbij je staan. Is ook juist hun kracht. Ze lijken op je. Tot ze weer zo groot zijn geworden dat botox en liposuctie behandelingen bovenaan hun dagelijkse to do list staan, maar dat is een ander verhaal. Gaan we het nu niet over hebben.
Anyway.

 

Ben ik een influencer?

Ik ben een influencer. Dat zei ik eens in een proef presentatie tegen mijn collega’s. Best dom eigenlijk, want kun je dat zijn? Ik had beter kunnen zeggen, ik creëer semi bewust content met een ‘YOU GO GIRL’ boodschap en hoop hiermee mijn mentaliteit te delen. En dat gaat eigenlijk vrijwel automatisch. Deze dingen delen, doe ik vooral met heel veel plezier.

Mailtjes die ik krijg voor samenwerkingen, worden 9 van de 10 keer afgewezen. Werk ik samen met merken en word ik daarvoor betaald? Ja.  Heb ik hier spijt van? Nee?

Dan kan ik nu mijn goed geoefende verantwoording geven: dat ik alleen samenwerk als het bij mijn profiel past en iets toevoegt. En ja, dat is ook zo. Maar dat klinkt als iets wat al herkauwd is en ik vind ook niet dat ik me persé hoeft te verantwoorden.

Ik werk inderdaad samen met merken en daar word ik voor betaald. Ik hou me daarbij altijd netjes aan de wensen van de reclamecode en gebruik de hashtag #spon of #partner. Mijn samenwerkingen zijn een gevolg van een serie van mailtjes waarin ik uitleg wie ik ben en wat ik doe, maar waarin ik ook zeker goed probeer te horen wat de opdrachtgever graag zou willen.

#fitwithShiwi

Zoals mijn samenwerking met Shiwi bijvoorbeeld. Ik kreeg de aanvraag van Anna-notje, zo noemde ik haar tijdens onze danslessen vroeger. Tegenwoordig is het gewoon Anne-Noor. Ze had me gevonden op Instagram en vond mijn uitstraling passen bij ‘the sunshine brand’. Dat ik als, voor mij gevoel en technisch gezien niet-bikini model, hiervoor gevraagd werd, zag ik als een eer. Ik kom zo mijn verslaving voor badpakken combineren met mijn boodschap om juist zelfverzekerd te zijn in bikini/badpak. En mijn tips voor een fittere mindset ook delen op een ander platform. Zag ik als een win-win. Is het toch ook?

2017-06-21 11.52.40-2

Maakt dit me een (wandelend/lopend) reclamebord voor badpakken? Nee, vind ik niet. Want, toen een ander badpakmerk me benaderde om hun comfortabele pasvoren te benadrukken in promotie op mijn account in ruil voor een ‘zelf te kiezen’ setje, heb ik vriendelijk bedankt.

Of ik dan een geboren creatieve held ben? Nee hoor. Ik ben streng in mijn samenwerkingen, traag ook. Ik bel of mail graag heel uitgebreid en wil alles over de samenwerking weten. Ben ook trots op mijn samenwerkingen tot nu toe. Maar maak(te) ook genoeg foutjes. Mijn enthousiasme zorgt nog weleens voor een overload en daar probeer ik van te leren.

Maar als je tegen mij begint over het commerciëler worden van Instagram en dat het belachelijk is dat mensen betaald worden voor hun content, dan let’s talk. Oh, en lees de post van de hele lieve en hele slimme @Gigigisele eerst.

 

 

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *