Mama, mijn held

Mijn moeder

Laatst zei ik al dat we vaak te laat zijn met zeggen dat we blij zijn dat ze er zijn. Dat ze bestaan. Gisteren was het moederdag. Commercieel of niet, dat is de perfecte kans om op tijd te zijn.

Vooral omdat zij degene is, die me alles leerde over zelfvertrouwen en zelfrespect.

Je moeder is degene die haar lijf verpestte om je te krijgen en zich zorgen maakt als jij jezelf bezat, op tafels danst, in bomen klimt of van wilde paarden valt. Ze heeft je geholpen met je huiswerk, geknuffeld als je huilde en verzamelde al je lelijke tekeningen alsof het schatkisten waren.

Mijn moeder deed dat allemaal. Keer drie.
2013-12-10 10.30.55

Een zolder vol tekeningen, schouders moe van het dragen, van het werken, rimpels in het voorhoofd van het regelen, van de zorgen, maar nooit te moe om te luisteren.

Mijn moeder is een uniek, onverslaanbaar en onverwoestbaar mens en dat moet ze horen.

Mama werkte vroeger in het weekend en ’s nachts om ons, naast een verantwoord glas melk, een koekje te geven na school. Een warm welkom. Ze fietste met me mee toen ik geen vrienden had, leerde me op mijn eigen benen te staan en aardappels te schillen. Hielp ons met de krantjes, wandelden uren met ons en Betty de pony. Gaf ons konijnen en hoewel we nooit een puppy kregen, gaf ze ons álles wat we wilden. Ze smeerde ons brood, las ons voor, gaf advies, vierde álle diploma’s en is, nog steeds, áltijd trots.

BrittenIngèr
Tot op de dag van vandaag is er geen mens wie ik eerder wil bellen als het misgaat, of juist als het goed gaat. Er is niemand die zó meedoet met een vreugdedansje of zo goed kan troosten bij verdriet. Niemand die zo sterk is met doorgaan. Niemand die én mijn fietsband plakt, mijn tassen maakt, mijn sleutels vindt én altijd de oplossing heeft.

Tot op de dag van vandaag is er geen mens die zó moeilijk te bedanken is, voor álles wat ze doet.

Wat ik eigenlijk zeggen wil is, dat geen zelfgemaakt of in-elkaar-geknutseld cadeautje haar blijer kan maken dan drie, hardwerkende en tevreden kinderen die doen wat ze willen. Die zelf kiezen, zelf doen en op hun eigen manier, genieten van het leven. Dat mijn moeder het allerbeste, een jackpot en een extra zomerhuis in Italië verdient en ik dat haar wil vertellen. En geven als ik ‘t kon.

Mam, ik ben blij dat je er bent.

Ps.Volgend jaar geef ik weer gewoon een tekening. Voor op de zolder.

 

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *