Mamma Mia!

Het ergste wat kan gebeuren happened. Ik ben de kinderen vergeten op te halen van school. Nou niet per sé vergeten, heb me vooral in de tijd vergist. Beetje miscommunicatie tussen mij en de moeder. Helemaal in paniek naar school gerend en ondertussen de moeder gebeld. “Geen probleem”, zei ze lachend, “ik bel de school en zeg dat je er aan komt.” Hier moeten de kinderen aan de meester/juf toestemming vragen als ze worden opgehaald op het schoolplein. Dan kijken ze naar mij en geven ze een knik. zo van: “Ja, neem ze maar mee.”

Maar nu was het schoolplein al dicht en moest ik naar de andere kant van de school lopen. Nog steeds in paniek kom ik aan. Maar onderweg viel me al op dat er nog genoeg auto’s die kant op reden. En jawel hoor, voor Italianen is dit dagelijkse kost. Te laat komen en hun kinderen binnen ophalen. Pfiieww, ze waren niet de enige. Na een paar boze blikken liepen ze mee richting huis. Maar we werden tegemoet gereden door de moeder met de auto. De regenbui die toen volgde was de perfecte afsluiting van, zoals de middelste zei: een slechte dag.

Maar I survived. Ze lachen weer naar me en ik heb nog steeds een baan. Het enige wat ik er aan over heb gehouden zijn een paar blaren want ik rende met nieuwe laarzen aan. AU!

Ciao ciao,

Britt

P.s mijn moeder heeft er niks mee te maken maar ik vind mamma mia een leuk zinnetje!

2 Comments

  • wilmavgestel@gmail.com' Wilma van gestel schreef:

    Hahaha , oh Jezus britt das toch wel echt erg . Dat zou ik kunnen doen maar niet jij toch . Gelukkig is t goed afgelopen en weer een ervaring rijker . Xx Wilma

  • brooijmans4@gmail.com' Piet schreef:

    Goed bezig Britt!!! Echt een Mama Mia!!
    Dit overkomt je nu nooit meer (ik weet het zeker, denk ik……)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *