Road Trip: van tapas en Flamenco in Andalusië, naar burgers en blaren in Barcelona

We landen laat in Sevilla en meeten onze tourguide (een vriendin van mij,  die ook au-pair was in Rome). We rijden die nacht nog door naar Huelva om onze slaapplek voor de komende dagen te claimen.

Heulvaans ontbijt
In de ochtend worden we heerlijk wakker. Huelva is geen drukke stad en met een strak blauwe lucht maak je ons al gauw gelukkig. Het ontbijt bestond uit Churros met chocolade en die waren iets te vet voor ons Dutchies. Een vet begin van onze road trip.

Later vertrekken we met de auto richting de vertrekhaven van Columbus. Het begin van Amerika. Jup, history. Ingèr gaat bijna óp een non zitten in de donkere bioscoop en we nemen zelfs een kijkje op de boot.

Naast de haven ligt een heuvel met een klooster: Monasterio de La Rábida. Vooral de palmbomen trekken onze aandacht.

Terug de auto in om naar het Christoffel Columbus, dezelfde Columbus,  standbeeld te gaan. Niemand komt hier eigenlijk, behalve vissers. En wij. Parkeren voor 75 cent en gaan ‘lunchen’ op 16.00.

Het oude treinstation, levert aardig wat mooie foto’s op. We wagen ons zelfs aan wat sprongen en yoga poses. Na dag één voelen we de voeten al.

Woensdag is dé dag. In de ochtend rijden we een dik uur ergens in de middle-of-nowhere naar de door ons opgezochte ‘Rio Tinto’. We rijden off road in een Ford Focus en dat is, zo blijkt, niet erg slim. We stoppen niet voor de borden, stenen en  andere vormen van waarschuwingen die we onderweg tegenkomen.

Zonder iemand tegen te komen gaan we verder en laten we de auto uiteindelijk en min of meer gedwongen achter. Te voet verder als echte hikers en via een pad naar beneden, zó steil. Vanaf minuut één zo’n mooi uitzicht, dat we blijven kijken. Onderaan lopen we een oude en opgeblazen treinrails over om dichterbij Rio Tinto te komen.

Rio Tinto 
Mooi en raar om te zien. Eigenlijk een verroeste rivier. Wij hebben het museum nooit bezocht dus verzinnen zelf verhalen. Over ‘Little house on the prairie’ en iets met Cowboys. De stilte doet wat met je. Het in elkaar gestortte treinstation waar je overblijfselen ziet die eruit zien of ze kort geleden pas zijn verbrand. Als je goed je best doet, ruik je het nog.

Voor mij leek het op een scene uit een oude western film. Als onze local vertelt dat NASA hier onderzoek aan het doen is i.v.m. overeenkomsten met Mars is het verhaal af en gaan we door.

Terug naar boven klimmen bleek wat moelijker dan de heenweg. Legday, noemde Ingèr het. Het ergste is, we moeten ook met de auto terug over die kleine weggetjes, waar je, als je naar rechts kijkt, zo de afgrond in kijkt. We high fiven als we de gewone weg zien. Done!

Wauw

We rijden door naar El Rocio een pelgrims dorp dat er het hele jaar verlaten bij ligt. Alleen tijdens Pinksteren zijn er zo’n 1 miljoen mensen inclusief hun paarden. Bizar. Ook weer een hele western scene. Voor elk terras kun je je paard voor een barretje vastmaken aan de houten palen die je ziet bij Lucky Luke.

Om in de stemming te blijven rijden we verder in het Nationaal park, naar Doñana. Om te paardrijden tijdens zonsondergang. Via Groupon geboekt en naar toe geleefd als kleuters. Het absolute hoogtepunt voor de paardenmeisjes in ons. Een ongelofelijke omgeving, te paard, tijdens zonsondergang en dan galloperen op het strand.

Donderdag ochtend wakker worden met een big smile. De auto in om naar Punta Umbria te gaan. Een klein dorpje naast Huelva. Het wordt voornamelijk gebruikt in de zomer. Na een strandwandeling van 10 km trakteren we op een koffie en gebakje. Een Spaans gebakje, natuurlijk.

TIME FOR SEVILLA.

Rond 17:00 in Sevilla en dumpen onze spullen bij het studentenhuis. Ons verblijf voor de komende 3 dagen. We lopen de stad in en gaan als eerste naar Plaza de España. De helft is aan het verbouwen, helaas. Daarna eten we even snel bij ‘100 Montaditos’, onze favoriet in Rome. Niet zo favoriet hier in Spanje. Later that night bedrinken we ons met cocktails aan de rivier en gaan we voor eens deze vakantie niet op Granny tijd slapen.

Vrijdag vroeg op omdat we de Kathedraal willen bezoeken en naar boven willen: we love uitzichtjes. We hebben mazzel: we zijn de Chinezen voor. Het beste uitzicht over de stad. Ja beter dan de Mushrooms.

Daarna zoeken we een lunchtentje, eerst terecht gekomen bij een te sjieke tapas-tent waar de helft kiest voor koude tomatenprut, een veel te duur plankje kaas en bier. Ik en Ingèr wachten op de volgende stop: dit is niet voor ons. Daar heb ik na jaren weer een echt goed spinaziekroketje op.

Later that night gaan we naar een écht Flamenco café. Ingèr kijkt haar ogen uit en we lachen stiekem Franse toeristen uit. Snapchat staat vol met leuke filmpjes. Dit is leuk!

Het grappige aan deze locals is hun uitspraak. We introduceren #theVisaproblem omdat alles met een V als een B wordt uitgesproken. #Hadjebijmoetenzijn

Zaterdag slapen we voor het eerst uit. Halleluja. We ontbijten laat met pannenkoeken van VIPS.  Deze bijna-regenachtige dag spenderen we in het outlet en in het winkelcentrum. Genoeg gekocht om weer honger te hebben.

TGIF is tijdens Halloween nóg beter. Een luxere fastfood keten met tortilla wraps en kip to die for. De avond afgesloten met een girlsnight op de bank.

The plane to Barcelona.
Het leek wel opstijgen en wakker worden in Barcelona. Busje naar centrum, de verkeerde metro naar ons Airbnb verblijf en na een stukkie lopen komen we aan. Een schattig Spaanse oma staat ons op te wachten. Een kleine mooie kamer,  naast de La Sagrada Familia notabene. Dat, en de prijs, maakt ons twee gelukkige meisjes.We kopen een 10-rittenkaart en gaan de hele stad rond.

In Barcelona doen we waar we zin in hebben: we ontwijken  tapas, eten op onze tijden en praten eigenlijk weinig. We zoeken blogs af naar hotspots en komen terecht in de leukste straatjes. Gothic Quarter, El Raval en El Born staan bovenaan: kleine steegjes, Pinterestplaatjes en heel veel leuke eettentjes, winkels.

We kopen Happy Socks, eten de beste koekjes éver, kiezen een andere burger en genieten van fast pasta bij Maccaroni. We lopen tot we blaren tellen en moeten twee dagen later midden in de nacht naar huis.

Werk of geen werk en geld of geen geld: dit is ons ding.

Daarom boekte we bij thuiskomst meteen ons Oud & Nieuw tripje, maar daarover later meer.

 

 

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *