Rome, ik mis je ook.

Iedereen gaat momenteel op vakantie en ik heb de mijne al gehad. Ik ga ook voor het eerst in dertien jaar niet naar Italië deze zomer. Ben al twee keer in Rome geweest, maar het is nooit genoeg.

Ik mis Italië.  ik mis Rome. En aangezien mijn zus langzaamaan naar huis komt zitten korte citytrips er ook niet meer regelmatig in.Jullie kennen me ondertussen, ik mis het Italiaanse eten dus vooral. Op de een of andere manier smaakt alles in Italië beter. De simpelste dingen.

Gisteren maakte ik hele speciale, ‘Troost Bruscetta’.

1. Ik kookte water in de elektrische kan.

2. Gooide dat hete water over verse, gewassen en rode trostomaten..

3. Na een minuutje of anderhalf, verbrandde ik mijn vinger toen ik de (ijzeren) schaal wilde oppakken om het hete water in te ruilen voor koud.

4. Door de verandering van heet naar koud laat het velletje van de tomaten gemakkelijk los. We-ten-schap. 

5. Vervolgens haalde ik de pitjes eruit en sneed ik het kleine beetje overgebleven tomatenvlees in stukjes.

6. Ik had geen Basilicum dus pakte ik spinazie en hakte ik dit fijn met een gevaarlijk groot mes. Net-zo-lekker.

7. Ik pakte een potje Oregano, de pepermolen en een snufje zout.

8. Deze super moeilijke kruiden gooide ik in een bak en zette het, met een eetlepel extra vierge olijfolie, een uur in de koelkast. Om op te stijgen? 

9. Bij gebrek aan stokbrood en te weinig koolhydraten in mijn macro’s, pakte ik 4 kleine sneetjes volkoren brood, ontdeed deze van de korstjes, ik kan tenslotte al fluiten en roosterde deze met een klein beetje ongezonde kruidenboter in de pan.

10. Ik legde de geroosterde sandwich vierkantjes met tomaten en kruiden heel mooi op een bordje en at ze op met mes en vork.

11.  Hans knikte goedkeurend.

IMG_3878 IMG_3879

The end.

Ps. Je kunt de tomaten ook gewoon in stukjes snijden met vel en pit. Al die poespas is eigenlijk nergens voor nodig, maar dan was ik zo snel uitgepraat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *