Tien dingen waar we écht niet zonder kunnen

Voor de foto's

Op instagram heerst een ‘10 hele random, maar tussen haakjes super creepy, feitjes over jezelf‘ epidemietje en daar wil ik even gebruik van maken. Tien dingen waar Ingèr Vierhout écht niet zonder kan bijvoorbeeld. Minstens zo creepy, maar eigenlijk veel leuker.

Let op: zet aan tot eten.

1. Cacaopoeder
Zoals je hier hebt kunnen lezen, ben ik een koekmonster, een chocolade-pasta-van-haar-boterham-aflikkende- liefhebber. Cacaopoeder maakt alles bruin en lekker.  Zelfs magere Franse kwark. En  truffels.

cacao

2. Happy Socks
Als het regent kijk je naar beneden en zie je zebra’s lachen. Of koeienkoppen, of panterprintjes of gewoon, leuke kleuren. Happy socks zijn hier om de wereld te verbeteren. En dat doen ze.

3. Iphone notities
Woordenkots komt vaker voor dan je denkt. En je weet nooit wanneer die goed klinkende zin of de juiste volgende van rollende woorden van pas gaan komen.  Ha!

4. Spirelli – courgette pasta 
Italiaanse liefhebbers houden van pasta. Ik dus ook. Dikke witte, zachte pasta. Maar als je altijd pasta eet, zou je gék worden. Vooral als je daar eigenlijk buikpijn van krijgt. Wat ik dus doe is mijn goede vriend, de courgette, met behulp van een puntenslijper a.k.a de spirelli, in slierten snijden. Daarna maak ik mezelf wijs, dat ’t gewone pasta is. Stiekem is het veel lekkerder, maar dat klinkt niet geloofwaardig… 

5. Haar rechter hersenhelft 
Ze zet me met beide benen op de grond, eet haar deel van de duo pot op en doet altijd haar taak als grote zus. Ik kan eigenlijk niet zonder Britt, maar dat wisten jullie al. 

6. Mama en papa. 

duh

7. Tomaten.
Kom ik toch weer terug op de pasta. Zo’n fel rode saus, weinig calorieeën, véúl smaak en niets bijzonders. Ook zonder pasta goed te nassen. Ik vind tomaten gewoon lekker en zou ze ongetwijfeld meenemen naar een onbewoond eiland. Laat me.

8. Haar witte laptop.
-Die op het punt staat het te begeven.-  Geboren in Japan en volwassen geworden in Vlijmen. Ze was mijn reddende engel tijdens de studie en zorgt tot op de dag van vandaag voor genoeg letters.  De kleur wit zorgt écht voor opperste concentratie tijdens het tikken van blogjes en leeswaardige, soms geniale (grapje), artikelen.

9. Did I say: mama? 

10. Mijn ruggengraat
Niet alleen is die handig om te kunnen lopen. Of leven überhaupt. Maar ook vooral omdat die ruggengraat mijn instinct ondersteund. Zo kan ik nee zeggen op het goede moment omdat ik wéét dat ik beter kan. Of doei zeggen wanneer dat nodig is. Mijn ruggengraat is de basis van al dat gewil en gedoe. Ook van about-to-be.  Dus bedankt, ruggengraat.

Zou ik dus gezegd kunnen hebben.

Zou ik dus gezegd kunnen hebben.

 

Aangezien ik letterlijk mijn geheimste geheimen blootgeef, ben ik wel heel benieuwd naar waar jullie écht niet zonder kunnen. Dus. Kom maar op?

Deel het met jouw wereld: Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+Print this page

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *